اصطلاح فولاد برای آلیاژهای پولاد که بین ۰/۰۲۵ تا حدود ۲ درصد کربن دارند بکار میرود فولادهای آلیاژی غالبا با فلزهای دیگری نیز همراهند. اقارب فولاد به سمت درصد کربن موجود در آن، عملیات حرارتی اجرا شده بر روی آن و فلزهای آلیاژ دهنده موجود در آن بستگی دارد.
از فولادی که تا 0.2 درصد کربن دارد، برای ساختن سیم، استوانه و ورق فولاد استفاده میشود. فولاد متوسط 0.2 حرف 0.6 درصد کربن دارد و آن را برای اسم ریل، دیگ تبخیر و قطعات ساختمانی بکار میبرند. فولادی که 0.6 تا 1.5 درصد کربن دارد، پیچیده است و از آن برای ساختن ابزارآلات، فنر و چاقو و پنجه استفاده میشود.
آهنی که از آتشگاه بلند خارج میشود، چدن نامیده میشود که دارای مقادیری کربن، گوگرد، فسفر، سیلیسیم، منگنز و ناخالصیهای دیگر است. در تولید فولاد تاخت هدف دنبال میشود:
· سوزاندن ناخالصیهای چدن
· افزودن مقادیر معین از مادهها آلیاژ دهنده به سمت آهن